Mi smo tu da Vam pomognemo da uspijete

Otkrivena prava istina o Bermudskom trouglu

Kritičar Larry Kusche tvrdi da su novinari preuveličali podatke samo da bi napravili senzacionalnu priču, pa su tako incidente u ”Đavoljem trouglu” koji su se desili pod jasnim okolnostima nazivali misterioznima

Tokom posljednjih nekoliko vijekova nestanci brodova i aviona na teritoriji koja se nalazi između Floride, Puerto Rika i ostrva Bermude pripisivali su se misterijama, višim silama i paranormalnim pojavama, prenosi Telegraf.rs.

Iako postoje dokazi i statistike, po kojima se broj nestanaka ne razlikuje značajno u odnosu na druge oblasti u okeanu, činjenica je da su mnoge okolnosti ostale nerazjašnjene, pa je čuveni Bermudski trougao postao i Đavolji trougao.

Njegova loša reputacija prvi put je zabilježena kod Cristofera Columba, koji je u svom dnevniku 8. oktobra 1492. pisao o čudnim navigacijama kompasa. Samo nekoliko dana kasnije primijetio je neobičnu svjetlost, što je uznemirilo posadu koja je zaprijetila da će se zbog misterioznih okolnosti vratiti u Španiju.

Obalska straža SAD-a je 1970. pokušala da objasni razloge nestanaka. Naime, ovo nije jedina oblast u kojoj se javlja magnetna varijacija i odstupanje od kursa čak do 20 stepeni. Magnetna varijacija je nešto s čime su kapetani brodova upoznati i nije nešto što bi moglo da poremeti iskusnog moreplovca.

Iako su magnetna polja u svijetu u stalnom kretanju, Bermudski trougao je u fazi mirovanja. Bez obzira na to što je tačno da su magnetne vrijednosti unutar trougla specifične, stručnjaci smatraju da to ovu oblast ne čini toliko neobičnijom u odnosu na bilo koje drugo mjesto na Zemlji.

Legenda o Bermudskom trouglu zapravo je počela 1950. kada je Edward Van Winkle Jones napisao članak koji je objavio Asošijeted pres. Džons je prijavio nekoliko incidenata koji su se ticali nestanaka brodova i aviona u relativno kratkom periodu.

Kao dokaze naveo je pet američkih bombardera koji su nestali 5. decembra 1945, dva putnička aviona čiji nestanak je prijavljen 30. januara 1947. i 17. januara 1949, a ukupno se 135 osoba iz ovih slučajeva vodi kao nestalo. Kako bi Džons rekao, oni su “progutani bez traga“.

Termin “Bermudski trougao” uveo je novinar Vincent H. Gedis kada je slučaj 1.000 nestalih osoba objasnio “obrascem čudnih događaja”.

Međutim, kritičar Lari Kuše tvrdio je da drugi autori preuveličavaju svoje statistike, kao i da su mnoge slučajeve nazivali misterioznima, iako su oni bili vrlo jasni. Među optužbama je čak naveo i neke incidente koji su zavedeni na crnoj listi Bermudskog trougla, iako su se desili na nekom drugom mjestu.

Kao razlog preuveličavanja činjenica Kuše objašnjava potrebu za stvaranjem senzacionalne priče koja je autore toliko zaslijepila da su možda i nenamjerno navodili činjenice za koje bi možda i shvatili da nisu sasvim tačne, samo da su se malo više bavili istraživanjima.

Iako je Kušeevo djelo “Riješena misterija Bermudskog trougla” toliko temeljno raskrinkalo ovaj mit i uspjelo da razuvjeri mnoge, ipak je postojao talas koji je nastavio s mistifikacijom i izgleda bio sasvim dovoljan da do danas održi mit u životu.

(DEPO PORTAL/BLIN MAGAZIN/av)

Komentari

Komentara